نیاز روزافزون مردم به آموزش، ضرورت حفظ ارتباط میان آموزش و کار، کمبود آموزشگران متخصص، و بودجه زیادی که صرف آموزش می شود، وجود نظام های جدید مقرون به صرفه و با کیفیت را که علاوه بر جنبه های اقتصادی، گستره وسیعی را تحت پوشش داشته باشد

پیشینه داخلی و خارجی:
دارد
منابع فارسی:
دارد
منابع لاتین:
دارد
نوع فایل:
Word قابل ویرایش
تعداد صفحه:
60

نیاز روزافزون مردم به آموزش، ضرورت حفظ ارتباط میان آموزش و کار، کمبود آموزشگران متخصص، و بودجه زیادی که صرف آموزش می شود، وجود نظام های جدید مقرون به صرفه و با کیفیت را که علاوه بر جنبه های اقتصادی، گستره وسیعی را تحت پوشش داشته باشد و به طور هم زمان عده زیادی از فراگیران را تحت آموزش قرار دهد، ضرورت می بخشد. فناوری اطلاعات علاوه بر پاسخگویی به نیازهای یادشده، به فراگیران این امکان را می دهد تا در زمان های مناسب به یادگیری بپردازند. در این نظام آموزشی، فراگیران فعالانه فرایند یادگیری را دنبال می کنند و متناسب با توانایی ها و قابلیت های خویش، زمان،مکان، محتوا و سرعت یادگیری را تعیین می نمایند. مزیت دیگر استفاده از این فناوری در آموزش این است که افراد بیشتری تحت پوشش یادگیری قرار می گیرند و در ضمن کیفیت آموزش نیز افزایش می یابد.

در حال حاضر دوره های آموزشی می توانند در قالب الکترونیکی از طریق اینترنت به طور زنده برگزار شوند. نظام آموزشی ما از نقش و جایگاه فناوری اطلاعات در عصر اطلاعات، بسیار فاصله دارد.این در حالی است که مردم از نظام آموزشی رضایت کافی ندارند. یکی از دلایل نارضایتی آنها بی کفایتی فارغ التحصیلان هنگام ورود به بازار کار است، به عبارت دیگر نظام آموزشی ما دانش آموزان را برای زندگی در دنیایی که امروزه به دهکده جهانی معروف است، آماده نمی کند، فارغ التحصیلان مدارس یا با فناوری های جدید بیگانه اند و یا پس از فارغ التحصیلی از مدرسه، زمانی که در شرف اشتغال هستند، اقدام به فراگیری این فناوری ها از طریق آموزشگاه های رسمی می نمایند. به طور کلی مدارس ما یا فاقد نظام های رایانه ای هستند و یا ازنظام های موجود، به طور مناسب و حد کافی استفاده نمی کنند. دانش آموزان و حتی دبیران ما اطلاعات و مهارت کافی درباره فناوری های اطلاعاتی ندارند. هرچند فناوری اطلاعات نمی تواند به طور معجزه آسا مشکلات آموزشی جهان را حل کند، اما با در اختیار گذاشتن امکانات جدید، می تواند بخشی از بار سنگین آموزشی را به دوش بکشد و میزان موفقیت آن بستگی به همکاری دولت و سازمان های مرتبط و به طور کلی نیاز به یک حرکت ملی دارد که بهتر از دانشگاه ها و مدارس شروع شود.

انتخاب روش و فناوری مناسب برای آموزش کار آسانی نیست چون به عوامل متعددی بستگی دارد از جمله: -میزان دسترسی مردم در طبقات مختلف به فناوری -هزینه راه اندازی و نگهداری فناوری برای هر نفر -آموزش های جانبی مورد نیاز برای استفاده از فناوری - مدت زمانی که برنامه های آموزشی برای استفاده از فناوری آماده می شوند. - عمر مفید فناوری برای ورود فناوری اطلاعات به مدارس و راه اندازی نظام آموزشی جدید، عوامل زیر عوامل پایه ای و زمینه اجرایی به شمار می روند، ضمن اینکه زیرساخت های مخابراتی کارآمد و نظام شبکه ای کامل با کابل های مناسب و خدمات دهنده های وب و شبکه محلی مناسب نیز فراهم شده باشد:

1-تجهیز مدارس به رایانه (سخت افزار و نرم افزار) به گونه ای که برای هردانش آموز قابل دسترسی باشد.

2- برقراری ارتباط میان کلاس ها و هم چنین کلاس ها با جهان خارج با استفاده از فناوری شبکه ای و همه کلاس ها باید به وسایل چندرسانه ای مجهز شود تا کاربران بتوانند از نظام شبکه ای به طور کامل استفاده کنند.

3- فراهم نمودن امکانات آموزشی برای مدارس.

4- حصول اطمینان از تسلط کامل دبیران به فناوری های جدید؛ برای رسیدن به این هدف، ایجاد فرهنگ استفاده از امکانات دیجیتالی باید جزء جدایی ناپذیر آموزش مربیان قرار گیرد.

5- نیروی انسانی ما هم پشتیبانی کننده اطلاعات آموزشی در زمینه طراحی و تدوین سرفصل ها و مطالب آموزشی ، تدوین بانک اطلاعاتی حاوی مجموعه ای از سؤال ها ، و ارزیابی فراگیران و نیز ارائه کننده خدمات مشاوره ای باشد و همچنین تجهیزکننده فضای مناسب برای پایگاه اطلاع رسانی به امکانات سخت افزاری و نرم افزاری. (فرهادی، 1382).

تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات (فاوا) بر کارکردهای نظام آموزش و پرورش

به طور کلی تجربه بشر تاکنون نشان داده است که فناوری اطلاعات و ارتباطاتقابلیت آن را دارد که در موارد زیر کارکرد نظام آموزش و پرورش را بهبود بخشد:

الف- کاهش محدودیت های یادگیری و تقویت فرصت های آموزشی برابر به صورت زیر:

• امکان تسهیل دستیابی همگان به فرصت های یادگیری با کیفیت خوب و مناسب؛

• امکان از میان برداشته شدن محدودیت های ناشی از فرمان یادگیری (زمان یادگیری در طول شبانه روز یا در همه اوقات سال)، طول یادگیری (طول دوره تحصیلی، طول روز یا سال تحصیلی و ...) مکان یادگیری (یادگیری مؤثر، سازمان یافته در هرجا می تواند صورت پذیرد) فاصله مین فراگیر و منابع یادگیری از جمله دبیر. •

• امکان از میان برداشته شدن بخشی از محدودیت های ناشی از جنسیت، نژادوقومیت، موقعیت اقتصادی- اجتماعی فراگیر که می تواند در فرایند یاددهی- یادگیری اختلال ایجاد کند؛

• امکان از میان برداشته شدن قسمتی از محدودیت های ناشی از معلولیت های جسمی و ذهنی در فرایند یادگیری؛

• در نتیجه به کمک فناوری اطلاعات و ارتباطات، امکان ارائه آموزشی دانش آموز- محور در طول حیات فرد، با هزینه کمتر ، سرعت بیشتر، وکیفیت مطلوب تر متناسب نیازها، ب- تربیت نیروی انسانی متناسب با عمر دانش و اطلاعات:

• تربیت منابع انسانی مورد نیاز عصر دانش و اطلاعات با توانایی تفکر منطقی، خلاقیت ذهنی برای به کارگیری (IT) در جهت حل مسائل پیش رو.

پ- بالابردن کارایی و بهره وری در آموزش و پرورش

• خودکار کردن نظام های اداری و اجرایی آموزش و پرورش؛

• تقویت سیستم تصمیم گیری و مدیریت مبتنی بر اطلاعات از طریق نظارت متمرکز و اجرای غیر متمرکز؛

• امکان ایجاد مدارس و سایر نهادهای آموزشی و فرهنگی مجازی (مانند موزه ها، کتابخانه ها، آزمایشگاه ها و کارگاه های مجازی)؛

• امکان کاهش هزینه دستیابی به اطلاعات نادر و پرهزینه مورد نیاز در آموزش تخصصی و پژوهش ها (نفیسی، 1382).